Post Tagged ‘Vreemdland Festival’

Tijd: Pasen 2012, 11.45. Een week na het Vreemdland Festival.
Plaats: we zitten in een kring naast de kerk, met een kopje koffie.
Weer: lentezon.

‘Ik mag Nederlander worden!’ Munir komt na de kerkdienst bij ons zitten.
Hij lacht al zijn tanden wit. ‘Ik heb een brief gekregen voor de ceremonie!’
‘Gefeliciteerd!’ Munir wordt op zijn schouders geklopt en krijgt een hand van de dominee.
‘Hoe lang heb je moeten wachten?’
’10 jaar. Maar ik heb al wel 6 jaar een verblijfsvergunning.’
‘Gaat er dan iets veranderen, mag je nu iets wat je voorheen nog niet mocht?’
‘Nee niet echt. Werken mocht ik al.’ En dan: ‘Maar ik mag nu ook stemmen!’

Met Vreemdland nog vers in mijn geheugen wil ik er alles van weten.
‘Hoe is het bij jou gegaan?’
‘Goed. Ik ben goed geholpen hier.’
‘Echt waar?’ Ik geloof hem bijna niet. ‘Maar je hebt toch 10 jaar moeten wachten?’
(meer…)

Locatie: mijn werkplek, de Diaconie van de PKN in Amsterdam.
Tijdstip: maandagochtend, 9.30.
Mijn computer is aan het opstarten. Ik heb koffie uit het café gehaald.
Door het raam kijk ik naar de zon, die schijnt in onze prachtige tuin.
‘Hallo, is hier iemand?’
Een mooi geklede vrouw verschijnt in de deuropening.

Ze loopt naar me toe en trekt een zwijgzame man mee naar binnen.
‘Ik zoek Frits van Stichting WOU,’ zegt ze. ‘Deze man heeft hulp nodig, hij is vluchteling.’
En voordat ik kan zeggen dat ik niet voor WOU werk, gaat ze verder:
‘Hij is uitgeprocedeerd, maar in hoger beroep vanwege zijn gezondheid.
Ik ben hem vannacht op straat tegengekomen, hij spreekt Perzisch en ik ook.
Kijk!‘ Ze wijst naar de zwijgzame man en zijn tas. ‘Dit is alles wat hij heeft!

(meer…)

Locatie: Schiphol. Schiphol-Oost.
Tijd: zondag, 14.10 tot 15.10.
Weer: De zon schijnt. Ik voel haar niet.

Ik sta met 41 mensen te kijken naar een hek. Op dat hek staat een tekst. Daarachter staat nog een hek. Met prikkeldraad, dat twee kanten opwerkt.

We kijken naar een gebouw met golfplaten. Naar de schaduwen van mensen voor de kleine ramen en op de binnenplaats.

De sfeer is ernstig, stil ook. De vliegtuigen maken dat we nog stiller worden. We hebben een plek opgezocht van onrecht. Een plek waar ik niets van wist.

Ik wist niet dat hier twee jongens afgelopen week een zelfmoordpoging hebben gedaan. Ik wist niet dat zij vervolgens in een isoleercel met camerabewaking zijn gestopt. Ik wist niet dat de tegels achter het hek niet in Nederland liggen. Niet onder Nederlandse wetten vallen.

(meer…)