Post Tagged ‘Roeping’

Ik kijk zo graag, naar nonnetjes.
Naar de haren onder de kap, naar rokken in de wind.
En het meeste nog naar hun ogen, glinsterend achter ronde glazen.
Maar wanneer zij spreken over roeping, over het waarom,

Ik had willen trouwen, ik had kinderen willen krijgen,
ik had een goede baan… 
God, waarom ben ik naar het klooster gegaan?
Het is ergens toch iets dieper dan je verstand,
dan je wilt, dan wat logisch, voor de hand ligt,
dat je dat toch doet.

Ik ga nooit alleen.
Als ik ga wandelen dan zeg ik: Heer, we gaan samen.
Eigenlijk is dat raar, want de Heer loopt natuurlijk niet samen met mij.
Die is rondom mij, in mij, door mij, met mij.

Dan vraag ik me af, of het object van hun toewijding verzonnen is.  (meer…)