Archief voor de ‘Gedichten’ Categorie



Advertenties

Ik speel viool en word elke dag beter.

Mee eens.

Ik ook. Ik ben blij dat je beter wordt.

Als jij speelt, dan geniet ik. Dan vergeet ik alles om me heen.

Ik bewonder jouw vioolspel.

Ik ben zo trots op je. 

Waarom?

Je tilt me op, je vioolspel maakt me lichter.

  Ik ben niet zo goed als jij.

Speel nog eens wat op je viool?

Dat kan ik niet.

(meer…)

Lokatie: Amsterdam, de eerste zaterdag van augustus.

Weer: luchtvochtigheid = 77 % , één stortbui op komst.

Wat we doen: meevaren met het Heilig Bootje.

Wat we horen: Hálleluja (Halleluja, Halleluja), Amazing Grace,
Blessed be the Name, High and Mighty. En dan nogmaals.

Wat we zien: 
zwaaiende, lachende en dansende mensen,
één duim die naar beneden gaat, applaus en verwondering.
—————————————————————————————————— (meer…)

————————————————————————————————————————————————————————

Voicemail: Ing, ik heb je blog gelezen, over zelfmoord. En ik maak ik dus nogal zorgen over je.
Je hoeft niet te praten, als je daar geen zin in hebt, maar weet dat het kan. Zal ik naar je toe komen?

Email: Ik hoop dat je ziet dat juist de barsten in ons bestaan en in onze eigen psyche,
doorkijkjes kunnen geven naar wat ook kan zijn. Er is altijd een keuze. Alleen jij beslist.
Ik hoop zo dat je kiest voor het licht dat door de barsten heen komt. Niet voor de barst zelf. (*) 

De telefoon gaat: lieverd, vanmorgen las ik je blog. Het raakte me enorm en ik herkende me erin.
Dat je zo kan schrijven. Maar later bedacht ik me, als je dit soort dingen schrijven kan..
Dan staat dat niet geheel los van hoe jij je voelt. Toch?

————————————————————————————————————————————————————————

Ik aarzelde, aan het begin van deze week.
Kan je schrijven over zelfmoord, kan je schrijven over angst,
als lezers zich daarin herkennen?
Kan ik schrijven over zelfmoord, kan ik schrijven over wanhoop,
zonder dat mensen ongerust worden?
(meer…)

——————————————————————————————————————————————————————————

Soms begrijp ik. Bijna.

Wat je bezielde, ontzielde.
Waarom je het deed.

Dat zinloze, dat absolute.
Dat niets ooit uitmaakt. Of verandert.
Dat jij er bent, of niet.

Dat je alles zelf moet doen, maar niets kan.
Dat je niets in handen hebt en toch nog kan verliezen.

(meer…)

Over waarheid

Geplaatst: 28 juni 2011 in Gedichten
Tags:,


De eenzaamste mens loopt ’s nachts over straat
Gaat zitten op een bankje – en staat weer op
Hij rookt een sigaret. En denkt aan haar

De eenzaamste mens kijkt weer op haar telefoon
En ziet dat hij nog altijd niet heeft gebeld
Of iemand anders

Het gaat goed, zegt de eenzaamste mens
Verdriet dat te zwaar is – zo is zijn ervaring –
Kan niet worden gedeeld
(meer…)

Schoonheid is wat je toevalt.
Is vrijmoedig en onbevangen kunnen leven.

Schoonheid is verbonden met inhoud. Met rechtvaardigheid en solidariteit.
Schoonheid is zien wat nog komen kan.

Schoonheid is op momenten van vrijheid.
Als ons handelen in overeenstemming is met onze wil.

Schoonheid is beroerd worden.
Ook, en juist, in het donker.

Schoonheid is niet iets dat je vasthouden kan.
Schoonheid is in de kracht van herinnering.

In een roes

Geplaatst: 2 mei 2011 in Gedichten
Tags:, ,


We dansen. Adem in. Drinken de dag.

Ik kom je tegen, de stad.
Ik omhels je, kus je.
Oranje is mooier dan ooit.

Ik voel. Mijn voeten en de grond. Je hoort bij mij.

De wind waait, dwars door ons heen.
Verstrooid de gedachten, gearmd met de straat.
Zon verwarmt onze huid, wijn het bloed.

Ik ontmoet je. Vergeet je. Ik vergeet alles.

De dag valt, zij in zijn armen.
Flarden muziek, een tapijt van plastic bekers.
We lopen naar huis, beter wordt het niet.

Water stroomt. Met hoge druk op straat. Over mijn wangen.