Archief voor de ‘Gedichten’ Categorie

Avondgebed – Nachtzoen

Geplaatst: 29 september 2013 in Gedichten
Tags:, , ,

Avondgebed

Voor de goede dingen vandaag, die mij zijn gegeven
en waar ik aan heb bijgedragen, 
dank ik U.

Ik herken wat niet goed ging en vraag u mij daarvan te leren
– en te vergeven.

Ik accepteer wat ik niet kan veranderen
en laat mijn oordeel over mezelf en de ander los.

Vandaag heeft me precies gegeven wat ik nodig had.
Morgen is er weer een nieuw begin.

Naamloos

 Nachtzoen – 27 september 2013 uitgezonden. Over de Vluchtkerk, niet kunnen slapen en dit avondgebed.

Adam, mens, waar ben je?Adam - menswear

Waar ben je, vijftiger of twintiger
in de crisis van medemenselijkheid?

Schaam je je soms, voor wat jij niet deed
Ben je bang dat geven je iets kost?

Adam, minister, waar ben je?

Verschuil je soms achter bedachte regels
Achter de functie die je kreeg?

Kom tevoorschijn, bedek je niet
Met onmacht, spijt of je verdriet

Adam, mens, waar ben je?

(meer…)

Ik zoek een kerkje

Geplaatst: 1 april 2013 in Gedichten
Tags:, , , ,

Ik zoek een kerkje
Het liefste wit en stil
Waar ik naar toe kan
wanneer ik wil

Ik zoek een kerkje
Een kapelletje mag ook
Waar het ruikt naar kaarsen
En wierook

(meer…)

Gebroken

Geplaatst: 13 november 2012 in Gedichten
Tags:, , , , ,

Daar, aan dat meer
Brak hij het brood

Iets dat niet gebroken wordt
Kan ook niet worden gedeeld

(meer…)

Mis ik jou?

Geplaatst: 20 oktober 2012 in Gedichten
Tags:, , , ,

Mis ik jou

of

(meer…)

Is het luchtig geloven
wanneer ik in liefde, licht en lucht geloof?


Iets dat uit Alles-dat-Is zomaar ontstaat
en als ik het probeer vast te pakken, direct vergaat?

(meer…)

God (2)

Geplaatst: 16 juni 2012 in Gedichten
Tags:, , ,

God,

Als ik mij open,
Aangeraakt durf te worden
Als ik ontvankelijk ben,

Dan geloof ik

Dan richt U mijn oog,                                                     raakt U mijn hart
Met wat ik zie,                                                               ervaren kan

Waar iets nieuws
Gezien kan worden
Een zin ontstaat uit niets

Daar bent U

Daar geloof ik

Verder niets.

Ik zie je daar staan. Wit t-shirt, spijkerbroek
Onze handen vinden elkaar. We dansen, je kijkt me aan

En dan grijpt ze me, onverwachts. Mijn adem stokt
De lucht, het licht en de muziek veranderen door haar
Ik loop naar mijn fiets, zij komt me achterna
Ik kijk om, lach onzeker. In jouw ogen lacht zij terug

Ik zie haar in jou naast me. In je armen, je handen
Ze houdt de blik tussen ons gevangen
Ze verandert me, de mensen op straat veranderen mee
Ik snap het niet, niets ervan. Verlangend laat ze me achter

Het zit mee, durf ik te denken
Jij wilt mij zien, net zo graag als ik jou

(meer…)

Goede vrijdag

Geplaatst: 6 april 2012 in Gedichten
Tags:, , , ,

Het schone moest sterven

Wat is de zin daarvan?


Het ware moest verdwijnen

Ben ik de schuld daarvan?

(meer…)

God

Geplaatst: 8 januari 2012 in Gedichten
Tags:, , , ,

God, U bent

al en één

Ik ben

alleen

Is dat

ergens,

in de kern

hetzelfde?


Slapende trammetjes

Geplaatst: 3 januari 2012 in Gedichten
Tags:, , , , , , ,


Het is zo’n avond, vanavond
Waarop ik thuiskom
maar nog niet thuiskomen wil

(Mijn hart bonst
Ik voel je kus nog op mijn huid
Mijn voeten zijn nog niet uitgedanst)

Ik loop naar het einde van mijn straat
Naar het bankje aan het water
Zo roerloos donker, zo stil

(meer…)

Ik zet vandaag een masker op
iets tussen jou en mij
Omdat het mooier is –
ik wil niet langer eerlijk en vrij

Dan hoef je me niet te ontwijken
te vragen hoe het gaat
Dan hoef je niet te voelen
de angst, de dagelijkse spagaat

Een masker zet ik op vandaag
zodat jij mijn lelijkheid niet ziet
Niet wegloopt en geconfronteerd wordt
met zoveel oud verdriet

Weg de rimpels, weg de ogen
die niet meelachen met de mond
De schaamte en oneffenheid
egaal gemaakt, alles strak en rond

(meer…)

—————————————————————————————————————————————————————————-

Schreeuwend van verdriet en woede,
dat jij op die tijd precies
op die plaats moest zijn

We waanden ons veilig
Zagen niet, wilden niet zien,
dat dit moment het laatste was

Leef het leven, ga door, geniet
klinkt uitgesproken nu zo hol
zinloos en zonder kracht

Ik zie geen zin, geen samenhang
tussen jouw bestaan
en de verleden tijd ervan 

(meer…)

Lieve Kracht, zei Energie, je put me uit.
Je ideeën en je bevlogenheid – ze zijn als een vuur dat mensen aantrekt,
om zich bij te warmen, als een licht in de duisternis.
Mensen bewonderen je, jouw vlammen stralen op hen af.
Maar als je niet oppast dan brandt alles af, ook de mensen om je heen.

Dank je, zei Kracht. De mensen vragen ook om mijn ideeën en om licht.
Als ik het ben die dat voor ze kan doen, dan moet ik branden – tot ik niets meer te geven heb.
En dan, vroeg Energie voorzichtig verder, wat doe je als je alles op hebt gebrand?
Vervliegen je vurige ideeën dan niet, als rook over het weiland?

Niet als jij me leert hoe ik langer branden kan, mijn voorraad te vergroten.
– Kracht had altijd wel een antwoord klaar, en legde zijn armen over elkaar –
Je zegt dat ik je uitput. Nou, ik wil best luisteren hoor.
Vertel me dan ook wat ik nog meer kan doen, hoe kan ik verbeteren? (meer…)

Voor de deur

Geplaatst: 19 september 2011 in Gedichten
Tags:, , , , ,

Mag ik je laten weten…

Ja – rustig maar, ik blijf hier wel staan.
Nee – ik zal niet binnen komen. Houd de deur maar dicht.

Maar mag ik je laten weten,
dat ik het soms moeilijk vind, je te vergeten?
Dat ik me herinner, hoe mooi het was met jou?

Nee – we kunnen niet meer terug.
Ja – ik ging ook bij je weg.

Maar hoe is het nou met jou?
Ben je mij al vergeten, ben je boos,
verdrietig omdat je me mist?

Nee – dat gaat me ook niets aan.
Ja – ik heb het fout gedaan.

Maar ik kon niet anders, geloof me.
Ik ga nu weer. Echt, dit keer.
Sorry dat ik je stoorde.

Nee –  ik wil niet binnen komen.
Ja – …


… ik ook van jou.