De burgemeester, een vloek en een preek

Geplaatst: 21 november 2011 in Observaties
Tags:, , , , , , ,

Zondag, 16.30

Door mistige en sprookjesachtige straten, fiets ik deze middag door de stad.
Om daarna met honderden anderen in een rij te staan, buiten bij de Singelkerk.
Het is geen goed bewaard geheim meer, zoveel wordt me wel duidelijk.
Maar dat luisteren naar een Preek niet van deze tijd is, kan ik niet volhouden.

In de overvolle gang wordt de Prekende Leek van vandaag – de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan
door de Ouderling van dienst naar een rustige kamer gebracht.
Kerkenraadslid – in het gewone leven dominee – Bas van der Graaf staat daar ook en laat een papiertje zien:
Kijk, ik ga zingen in de dienst, solo. Zijn gulle lach doet de spanning niet helemaal van zijn gezicht verdwijnen.

Ik kom er niet meer in! Een sms van mijn huisgenoot: net als een vrouw, die speciaal uit Drenthe is gekomen.
De kerkzaal is vol, het eerste en tweede balkon ook. Meer dan 500 mensen rondom mij wachten af.

Wanneer ik tegenwoordig mensen op zondag te kerke zie gaan, denk ik wel eens dat zij bevoorrecht zijn, omdat het goed is om een vast moment in de week te nemen om over het bestaan na te denken, om afstand te nemen van de dagelijkse besongnes. Ik heb me laten vertellen dat Sabbat rust betekent, op adem komen, van ophouden weten. Ik ontbeer een dergelijk vast moment in de week en kom eigenlijk alleen op toevallige momenten of in vakanties aan zulke bezinning toe. Dat was een reden om deze uitnodiging aan te nemen.”

Daar staat hij dan, onze burgemeester. Ik ben nerveus, zegt hij. 
Met een stem uit de zaal,  een lach en een fluistering van die ‘lieve Abeltje’ komt hij op gang.
Het Gospel-koor ZO! breekt de spanning, het overwegend blanke publiek klapt nog wat onhandig mee.

Zoals wel meer leken-predikers, heeft onze burgemeester enkel associaties met kerk en geloof uit een ver verleden.
Hij noemt zijn moeder en zijn vader. Voor hem is het lied Vaste rots van mijn behoud,
ontroerend en kwetsbaar vertolkt door de solo zingende dominee en zijn Jeruzalemkerkband.

De Schriftlezing en preek gaan over de Barmhartige Samaritaan, over de naaste en solidariteit.
Over de momenten in het leven waarop je móet kiezen, omdat barmhartigheid dat eist. [lees hier de hele preek]
Een bijbelverhaal waar je als PvdA’er prima mee uit de voeten kan, zo blijkt maar weer.

Elke keer als de Prekende Leek  ons aanspreekt met ‘Gemeente,’ geniet ik. 
Dat klopt en klinkt zo mooi, uit de mond van mijn burgemeester.
Hier en nu zijn we allemaal zijn gemeente – trotse Amsterdammers.

Maar echt spannend wordt het pas bij de collecte, voor het Juridisch Steunpunt voor Dak- en Thuislozen.
Verd*mme, ik ben mijn portemonnee vergeten, zo ontglipt hem.
Moet kunnen, zo lijkt zijn gemeente te denken, en lacht. Een vloek in de kerk is hier geen taboe.

Het steunpunt verleent bijstand, zo herpakt hij zijn punt, aan dak- en thuislozen,
die een boete krijgen van de gemeente wanneer zij buiten slapen. Dat is nu eenmaal ons beleid…
Tsja, vervolgt de burgemeester, naar goed Amsterdams gebruik organiseer ik hier mijn eigen oppositie.

Een lach volgt. Er moet af en toe tegen me geprocedeerd worden, zegt hij.
En de kleurrijkheid van Dak- en Thuislozen is me altijd lief geweest.
Hiermee maakt hij zijn preek voor mij geloofwaardig: de mens verdient bijstand, de regel soms verzet.

‘De internationale’ als slotlied. Ik zucht. Niet te zingen, dat lied.
Gelukkig beheerst Marritta van Woudenberg Frans en de melodie schitterend,
en zing ik daarna zes maal, vol hoop: Makkers, ten laatste male!

Bij de zegen herinnert de burgemeester ons aan Jezus: Ga – en doe evenzo!
Als dat betekent dat we drinken, bekenden en onbekenden ontmoeten,
dan is de drukke en gezellige borrel na afloop van de dienst een goede eerste aanzet.

Op adem gekomen fiets ik naar huis – met drie mensen die ik toevallig bij de borrel tegen kwam.
Pianomuziek in mijn hoofd, de buitenstaander binnen verwelkomd, wijn op een lege maag.
Zondag, 19.45. Mijn dagelijkse besognes zijn ver weg.

Advertenties
reacties
  1. martijnrutgers schreef:

    Prachtig beschreven. Ik heb het gevoel er zelf bij geweest te zijn. Dank je!

    By the way, waar kan ik de lijst met volgende ‘lekenprekers’ nalezen?

    • Inger van Nes schreef:

      Zie http://www.preekvandeleek.nl voor meer informatie: de volgende (en laatste van dit jaar) is de zangeres Leonie Jansen, aanstaande zondag om 17.00.

      Volgend jaar maart is de volgende serie: ‘De vreemdeling in uw midden’ waarbij voormalig vluchtelingen & studenten de kansel betreden en in juni ‘Het feest van de geest’ waarin kunstenaars met een predikant gaan samenwerken.

  2. Amsterdam schreef:

    wereldser dan dit is bijna niet denkbaar

  3. marlieshemminga schreef:

    Mooi geschreven! heb hiermee ook gelijk antw.op mijn vraag gekregen.
    En idd alsof je er zelf bij bent, als je dit zo leest. Nu -in mijn geval-was ik er ook zelf bij, haha;-)
    Gtjs
    marlies

  4. […] gaan kijken naar de een voormalige gevangenis, waar de groep de winter zou mogen doorbrengen van mijn burgemeester en Fred Teeven. Ik zag angst in hun ogen bij het bekijken van de cellen. De woede dat nu juist zij […]

Reacties:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s