Archief voor de ‘Gedichten’ Categorie

Ik zie je daar staan. Wit t-shirt, spijkerbroek Onze handen vinden elkaar. We dansen, je kijkt me aan En dan grijpt ze me, onverwachts. Mijn adem stokt De lucht, het licht en de muziek veranderen door haar Ik loop naar mijn fiets, zij komt me achterna Ik kijk om, lach onzeker. In jouw ogen lacht zij [...]

Het schone moest sterven Wat is de zin daarvan? Het ware moest verdwijnen Ben ik de schuld daarvan?

God

Posted: 8 januari 2012 in Gedichten
Tags:, , , ,

God, U bent al en één. Ik ben alleen. Is dat ergens, in de kern hetzelfde?

Het is zo’n avond, vanavond Waarop ik thuiskom maar nog niet thuiskomen wil (Mijn hart bonst Ik voel je kus nog op mijn huid Mijn voeten zijn nog niet uitgedanst) Ik loop naar het einde van mijn straat Naar het bankje aan het water Zo roerloos donker, zo stil

Ik zet vandaag een masker op iets tussen jou en mij Omdat het mooier is – ik wil niet langer eerlijk en vrij Dan hoef je me niet te ontwijken te vragen hoe het gaat Dan hoef je niet te voelen de angst, de dagelijkse spagaat Een masker zet ik op vandaag zodat jij mijn [...]

—————————————————————————————————————————————————————————- Schreeuwend van verdriet en woede, dat jij op die tijd precies op die plaats moest zijn We waanden ons veilig Zagen niet, wilden niet zien, dat dit moment het laatste was Leef het leven, ga door, geniet klinkt uitgesproken nu zo hol zinloos en zonder kracht Ik zie geen zin, geen samenhang tussen jouw [...]

Lieve Kracht, zei Energie, je put me uit. Je ideeën en je bevlogenheid – ze zijn als een vuur dat mensen aantrekt, om zich bij te warmen, als een licht in de duisternis. Mensen bewonderen je, jouw vlammen stralen op hen af. Maar als je niet oppast dan brandt alles af, ook de mensen om je [...]

Voor de deur

Posted: 19 september 2011 in Gedichten
Tags:, , , , ,

Mag ik je laten weten… Ja – rustig maar, ik blijf hier wel staan. Nee – ik zal niet binnen komen. Houd de deur maar dicht. Maar mag ik je laten weten, dat ik het soms moeilijk vind, je te vergeten? Dat ik me herinner, hoe mooi het was met jou? Nee – we kunnen niet meer [...]

Ik speel viool en word elke dag beter. Mee eens. Ik ook. Ik ben blij dat je beter wordt. Als jij speelt, dan geniet ik. Dan vergeet ik alles om me heen. Ik bewonder jouw vioolspel. Ik ben zo trots op je.  Waarom? Je tilt me op, je vioolspel maakt me lichter.   Ik ben [...]

Lokatie: Amsterdam, de eerste zaterdag van augustus. Weer: luchtvochtigheid = 77 % , één stortbui op komst. Wat we doen: meevaren met het Heilig Bootje. Wat we horen: Hálleluja (Halleluja, Halleluja), Amazing Grace, Blessed be the Name, High and Mighty. En dan nogmaals. Wat we zien: zwaaiende, lachende en dansende mensen, één duim die naar beneden gaat, applaus [...]

———————————————————————————————————————————————————————— Voicemail: Ing, ik heb je blog gelezen, over zelfmoord. En ik maak ik dus nogal zorgen over je. Je hoeft niet te praten, als je daar geen zin in hebt, maar weet dat het kan. Zal ik naar je toe komen? Email: Ik hoop dat je ziet dat juist de barsten in ons bestaan en [...]

—————————————————————————————————————————————————————————— Soms begrijp ik. Bijna. Wat je bezielde, ontzielde. Waarom je het deed. Dat zinloze, dat absolute. Dat niets ooit uitmaakt. Of verandert. Dat jij er bent, of niet. Dat je alles zelf moet doen, maar niets kan. Dat je niets in handen hebt en toch nog kan verliezen.

Over waarheid

Posted: 28 juni 2011 in Gedichten
Tags:,

De eenzaamste mens loopt ‘s nachts over straat. Gaat zitten op een bankje – en staat weer op. Hij rookt een sigaret en denkt aan haar. De eenzaamste mens kijkt weer op haar telefoon. En ziet dat hij nog altijd niet heeft gebeld. Of iemand anders. Het gaat goed, zegt de eenzaamste mens. Verdriet dat [...]